browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

2006 – Fietsweekend Mortehan

Posted by on 18 september 2006

GroepsfotoDe titel is wat misleidend maar dat is enkel om een beetje structuur in de site te houden.

Een jaar zonder fietsen, zonder fietsweekend, er zijn geen zekerheden meer in het leven. Andere factoren, al dan niet buiten onze wil, hebben er voor gezorgd dat we van onze traditie moesten afwijken. Maar niet getreurd, we schudden wel iets anders uit onze mouw.

Een kleine tip in een bepaalde richting zorgde alvast voor nervositeit bij sommige deelnemers. Een week op voorhand was er al leuke commentaar op de plannen.

Op vrijdag 10 november vertrokken 2 auto’s met negen enthousiasten (Tom, Ben, Raf, Peter V, Peter VH , Stefan, Wouter, Dirk en Jan) naar Mortehan. Het restaurant was helaas gesloten zodat we rond 22.00 in een veredelde frituur in Bertrix terecht kwamen. De dagschotel, ballen in tomatensaus, kon niemand bekoren zodat een portie frietjes met huisgemaakte tartaar (lekker) en een stukje frituurvlees op het menu stonden. Het menu zou nog voor animo gaan zorgen!

In ons huisje nog wat bijgepraat met een hapje en een drankje en al vlug vertrokken we naar de zolder, wat huisstofmijt opdoen en ook slapen.

De nacht hangt nog in de lucht ...Om 6.45 liep de wekker af. De “meisjes” werden gewekt met de mededeling dat we binnen het halfuur gingen vertrekken. Hier en daar wat gemor maar de meesten begonnen zich te kleden voor een dagje wandelen; de rugzak werd gepakt en iedereen toog naar beneden. Tot ieders verbazing bestond ons dagmenu uit een doos. Al wie zijn dienstplicht heeft vervuld herkende deze befaamde/beruchte doos. Ondertussen was Kris ook al aangekomen, stipt om 7 uur op de afspraak. Met hier en daar nog wat gemor begaf iedereen zich naar de garage om de bottinnen aan te doen en om 7.15 stond iedereen op één na buiten klaar om te vertrekken. Een paar minuten later was de groep compleet en waren we weg. Helaas was het al een hele tijd aan het regenen, nooit goed voor de moraal.

zij strompelden voort....De tocht was voorbereid maar het zeer uitgebreide jachtterrein moest ons doen improviseren, gelukkig hadden we met Ben en Kris twee mannen in de rangen die de nodige terreinkennis hadden. Dat niet iedereen even goed was voorbereid was dadelijk te zien, onze Lierenaar liep al zeer snel de zool van zijn laars maar heeft daar wel de volledige tocht mee uit gelopen/geklept (zijn verfrommelde voet door het water op het zal hem wel inspireren om volgende keer zijn juiste schoenen in te pakken). Niemand scheen honger te hebben want er werd niet gevraagd om te stoppen om te ontbijten. Het was al redelijk laat toen we aan de mooie jachthut kwamen waar we droog konden eten. Iedereen was ondertussen verzoend met de inhoud van zijn doos. Het deed deugd om een warme drank te kunnen maken en drinken, asperge/preisoep lijkt misschien raar maar W. vond het goed smaken. Ondertussen was het ook bijna gedaan met regenen zodat we vol goede moed onze tocht konden verder zetten.

De oude spoorwegtunnel was al eens een doel maar dit jaar moesten we er toch eens door lopen. Wel wat oppassen met het instortingsgevaar. Na een tijdje wandelen keken we een keer achterom en moesten vaststellen dat die tunnel toch echt lang was, en vochtig en veel wind er door. Op kaart gemeten met OziExplorer is de tunnel 1,3733 km lang. Ondertussen knorde hier en daar al een maag, na wat gepalaver werd er een eetplaatsje gekozen, daar waar de L’ Antrogne in de Semois stroomt staat een hutje.

Het middagmaal, een blikje vis of een blikje warm (ravoli, italiaanse balletjes,middagmaal cassoullet) werden door de meesten gesmaakt, honger (en kou) blijven een uitstekende saus. Sommige deelnemers deelden de natuur op in twee stukken, op-te-niet te eteneten en niet-te-eten. Champignons, dieren alles werd besproken door onze cullinaire gids. Ik geloof dat zijn middagmaal bestond uit gekookte paddestoelen met aspergesoep. te eten....Daar nog wat trekking biscuits bij en een mens kan nog een stapke doen. 3 kwartier later gooide iedereen de rugzak op de schouders en waren we weer weg, het ging al wat minder vlot dan na het ontbijt.

Na 26 km klimmen en dalen, ploeteren gingen onze twee P’s via een binnenwegske naar Herbeument, blessures kan je maar beter vermijden. De anderen trokken nog verder en na 10 uur onderweg te zijn was iedereen blij om in ons huisje aan te komen. 8 uur stappen aan waarschijnlijk 4 km per uur klokten we af op 32 km, niet slecht al zeggen we het zelf. Onze P’s werden opgehaald, douchen, potje koken, een pintje, glaasje wijn en rond 20.45 waren er al een paar die zich niet meer konden wakker houden. Een paar knapten een uiltje op de zetel en om 22.00 trokken ‘de jonge vaders’ naar boven, een kans om wat bij te slapen lieten ze niet liggen. Om 23.00 werd het stil, zeer tegen de gewoonte in, maar daar zullen het vertrekuur en de inspanning wel voor verantwoordelijk zijn.

Op zondag kon onze bakkerin-aanbidder zijn ding doen, tasje koffie, spek met eieren, croissant, wat een verschil met de dag ervoor. Rustig tafelen en nadien een wandelingske. Terug thuis had P1 een potje soep gemaakt, terug wat eten, pruimenyoghurt is lekker, inpakken, opkuisen en terug naar huis.

Tot volgend jaar?


het dag menuHa Mannen,

Ik heb met plezier het verslag vh WE gelezen op de site. Maar ik heb ook met schaamte moeten vaststellen, dat we als soldaatje-spelende ‘meisjes’ dan toch niet even gedacht hebben aan de bloedstelpende herinnering van 11.11. We hebben wel eens stilgestaan aan de beek of halfweg een hartslag-tergende helling, maar die ene minuut stilte, die op Louis zoveel indruk heeft gemaakt tijdens de Wapenstilstands-ceremonie in Hemiksem, is er tijdens onze tocht niet van gekomen. Misschien is dit wel omdat we niet altijd beseffen hoe goed we het wel hebben. Ik kijk al uit naar de volgende gelegenheid.

Groeten,Tom

Comments are closed.